Muzej žrtava genocida saopštava da je upravo objavljena reprezentativna dvojezična srpsko–engleska naučna studija naše istaknute istoričarke umetnosti gđe dr Jelene Erdeljan, redovne profesorke Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu, pod naslovom ,,Slike monahinje Marije: Sveti novomučenici jasenovački u svetlosti Vaskrsenja“.
Recenzenti ove naučne studije su istoričarka umetnosti gđa prof. dr Sara Ofenberg (Univerzitet Ben–Gurion u Negevu, Država Izrael) istoričar i muzejski savetnik u Muzeju žrtava genocida g. dr Dragan Cvetković, te grafičar i kustos u Muzeju žrtava genocida dr um. Nikola Radosavljević.
Objavljivanje ove publikacije omogućili su Ministarstvo kulture, Telekom Srbija i Fondacija Muzeja žrtava genocida.
Monografska publikacija, kao prva koja sadrži i integralno svedočanstvo monahinje Marije (Antić), pripadnice monaške obitelji srpskog pravoslavnog manastira Rođenja Svetog Jovana Krstitelja u Jasenovcu (Eparhija pakračko–slavonska), time je obogaćena neposrednim iskustvom molitve, postojanja i stvaralaštva na najstradalnijem mestu za srpski narod u celokupnoj njegovoj istoriji.
Publikacija je inspirisana snagom i lepotom radova monahinje Marije u kojima se mešaju ikonopisačke tradicije sa naivom i elementima stripa i grafike Dalekog istoka te srastaju tragedija svih jasenovačkih žrtava i obnovljeni život današnjeg manastira brišući granicu između Neba i Zemlje.
Inspirisani stvarnim i tragičnim događajima koji su se odigrali u sistemu koncentracionih i logora smrti NDH u Jasenovcu radovi monahinje Marije jesu ikonične predstave i savremeni svedok vremena i područja koje je i dalje mesto bola, stradanja, patnje i sećanja.
Nebeska dimenzija radova, citati iz Starog i Novog zaveta, molitve iz službe jasenovačkim novomučenicima, koji su deo publikacije, najpotresnije su svedočanstvo o Jasenovcu kao najvećem gubilištu srpskog naroda sa najmanje 115 velikih masovnih grobnica i neznanim mnoštvom rasutih manjih grobnica.
Radove je izvela autorka koja je monahinja, a ne školovani likovni umetnik. Stoga je u ovom slučaju umetnost iskorišćena kao pojam i svojevrsni kanal za sprovođenje duhovne i univerzalne, skoro pa božanske misli kako bi se ona otelotvorila u radovima monahinje Marije.
Iako suptilni u formatu, koloritu, tehnici i pristupu umetnosti, radovi jesu univerzalne slike sveta koji i danas strada, scene koje se iznova ponavljaju, reflektuju i budući strah koji opstaje i hrani se patnjom iz nedavne prošlosti našeg srpskog naroda, strah od apsolutnog razaranja humanosti, čovečnosti, nemanja svesti o nežnosti i potrebama drugog zbog čega pozivaju na preispitivanje i razmišljanje o tome šta znači biti čovek.
GIPHY App Key not set. Please check settings